Oude blog, Reizen
Leave a Comment

Van de Rode Zee naar België

Wanneer we op donderdag 9 december 2010 met de trein langs de Rijn rijden, wordt het tijd om de laatste blog op papier te zetten. Een perfect sfeervol plekje, want tijdens het schrijven kunnen we de zon zien opkomen boven de besneeuwde velden en de huizen vol blinkende kerstverlichting. Ondertussen tellen we ook meteen de laatste uurtjes van onze reis… Binnen 10 uur komen we immers thuis aan, en zal deze laatste blog online verschijnen. Tijd dus om onze avonturen neer te pennen die ons van Nijl naar Rijn brachten…

Eind november laten we de Nijlvallei achter ons, en steken we met de ferry de Rode Zee over, richting Jordanië. De weg naar huis is nu echt begonnen. In Jordanië maken we een eerste stop in Petra. Daar bewonderen we enkele dagen wat de Nabataeërs in de rotsen verwezenlijkt hebben. Wanneer we daar elke bergtop, elk rotsmonument en elk zicht verkend hebben, besluiten we even terug naar het Zuiden te reizen. Het wordt hier in Petra immers echt koud‘s nachts , … en daar zijn we nog niet klaar voor. We gaan dus nog even naar hartje zomer aan de Rode Zee om de laatste daagjes zon en visjes te spotten. Binnen enkele weekjes zal het wel voor even gedaan zijn met het mooie weer…

Nadat we nog wat geflipperd hebben in de baai van Aqaba, met zicht op Egypte, Israël en Saudi-Arabië, wordt het tijd om voort te maken als we op 9 december thuis willen aankomen. We nemen de bus naar de grens met Syrië, met de bedoeling om die avond nog in Damascus aan te komen. Daar denkt onze bus echter anders over… Aangezien we om het half uur moeten stoppen om onze bus wat water te geven, moeten we een nacht verblijven in de universiteitsstad Irbid. De volgende morgen kunnen we onze tocht dan toch terug verder zetten.

Wanneer we aan de grens met Syrië aankomen, is Allah ons beter gezind dan gisteren. Het hangt immers een beetje van het humeur van de grenswachters af of ze je al dan niet een visum geven. Wij kunnen gelukkig al reeds na een half uurtje Syrië binnenwandelen met een kersvers visum. Vanaf nu zullen we niet enkel nog vele landen doorkruisen, maar we zullen ook nog eens alle seizoenen tegenkomen langsheen al onze citytrips van de komende dagen.

We beginnen met nazomeren in Syrië … Tussen het verorberen van enkele heerlijke kebabs, warme puddings met kaneel en falafels, bezoeken we twee van Syrie’s mooiste steden. We kuieren even door de straten en prachtige moskee van het gezellige Damascus. In Aleppo gaan we decadent kerstshoppen in de souks. Wanneer we nu veel te zwaar geladen zijn om onze voeten nog voor elkaar te kunnen zetten, nemen we afscheid van de laatste zonnestralen, en gaan we weer een stap dichter richting België. Traag wel te verstaan, met al die cadeau’s :-).

Na Syrië bussen we richting Istanbul, waar we een herfstwandeling maken langs de Bosphorus, Top Kapi, en de Aya Sophia. We hebben het goed koud, want we zijn gewoon gekleed in lagen zomerkleren, maar de hersftsfeer begint -samen met de regen- toch een beetje door te dringen. Het is toch gezellig zo al die blaadjes van de bomen en al die herfstkleuren…

Na een dagje hersft vertrekken we al gauw weer verder, richting het volgende seizoen. We nemen de bus naar Sofia, waar we al bijna aan onze laatste citytrip van de reis toe zijn. Na wat slenteren door de rustige straten van het winterse Sofia, rijden we nu echt richting Europa en putje winter. We springen dus weer een bus op, en deze keer heeft die als eindstation Wenen. Correctie: besneeuwd Wenen. Onze eerste sneeuw na zo veel maanden… De Belvedere, Rathaus, de Hofburg, de Stephansdom, … allemaal onder een wit wollig tapijt, geweldig!

Hier in de stad van Sissi, komen we echter niet enkel in aanraking met onze eerste sneeuw, maar ook met onze eerste kerstmarkt. Die bezoeken we met enkele van Maartens vrienden uit zijn Erasmusperiode hier. Na enkele himbeerpunsches, heisse shokolades en een stukje sachertorte op de Christkindlmarkt, zijn we volledig in kerstsfeer. Nu zijn we echt klaar om naar huis te gaan. Nog 24 uur vanaf nu… Spannend!! Na Wenen de trein op richting Keulen, waar we nog wat genieten van de sfeer op de Weihnachtsmarkt. Na Keulen, rijden we onverbiddelijk richting België.

Wanneer jullie dit lezen, zijn we ook effectief in België aangekomen en zijn we aan het genieten van mosselen friet aan de open haard.

Wij hopen dat jullie van onze verhalen genoten hebben, maar voor nu verdwijnen wij dus even van de radar. Wie weet zijn we er ooit wel terug met compleet nieuwe reisverhalen … maar dan zullen we toch eerst even een job moeten zoeken.

We kunnen nu wel tegen iedereen zeggen: TOT BINNENKORT!!!

Als afsluiter voegen wij een kaart toe van de landen die we bezochten op deze trip. Blauw staat voor de landen die we samen bezochten, rood staat voor de landen die Maarten alleen bezocht wanneer ik tussendoor 3 maanden moest gaan werken. Moesten jullie zich afvragen hoeveel tijd we hier nu over gedaan hebben: in totaal was ik 334 dagen op stap, Maarten 429 dagen. 

Hier kunnen jullie alvast genieten van onze laatste foto’s.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s