Housesitten, Reizen, Verhalen
Leave a Comment

Housesitten op een boerderij in Australië

W

anneer we nog een huis en vaste job hadden, dan wilden we tijdens de vakantie vaak weg van de huiselijke rompslomp. Nu we geen huis en job meer hebben en steeds op de baan zijn, dan kan dat huiselijke juist heel ontspannend zijn. Meer dan 2 dagen hetzelfde bed, de rugzak uitpakken, naar de supermarkt gaan, onze was uitgebreid doen, een sjaal breien, het gras afrijden of in de tuin ploeteren, eens zelf koken, enz. Het klinkt gek, maar dat is nu net ontspannend voor ons. Om de zoveel maanden bouwen we dan ook graag eens zo een “rustperiode” in, waar we eens lekker normaal kunnen doen, aan onze blogs kunnen werken en onze volgende stappen rustig kunnen voorbereiden.

Zo een huiselijke rustperiode bekomen wij dankzij de wondere wereld van het housesitten. Wij letten dan op het huis en huisdieren van mensen die op vakantie zijn. Een ideale manier om een streek en de lokale mensen beter te leren kennen en jou eens helemaal onder te dompelen in de plaatselijke cultuur. Het is ook altijd heel fijn om de huiseigenaars zelf te leren kennen en eens te proeven van een totaal andere levensstijl en het leven als het ware eens door iemand anders zijn bril te zien. Bovendien is op budget reizen in Australië best vermoeiend en is zo een housesit welgekomen om de batterijtjes even op te laden en de kosten te drukken (lees hier meer over hoe wij goedkoop reizen in Australië).

Na onze trip over de Great Ocean Road en ons bezoekje aan Melbourne (lees er hier meer over), kunnen we enkele weekjes gaan housesitten in Albury op de grens tussen New South Wales en Victoria. Wanneer we op de bus zitten van Melbourne naar onze housesit, kijken we dan ook vol spanning uit naar wat het zal worden. Door de slechte internetontvangst hebben we immers de eigenaars, hondjes en het huis nog niet echt leren kennen, dus we zijn razend benieuwd waar en bij wie we zullen terechtkomen. Terwijl wij op het puntje van onze stoel zitten, hangt er bij onze huiseigenaars wellicht evengoed spanning in de lucht over wie hun huis en hondjes zullen soigneren de komende weken.

Wanneer we aan het station van Albury aankomen, worden we meteen opgewacht door een hartelijke familie. Wat een fantastische mensen! We rijden samen met Tanya, Tim en Ben richting hun boerderij en wanneer we hun ellenlange oprit oprijden, valt onze mond helemaal open. Wat is het hier ontzettend mooi! En dan hebben we hun huis nog niet gezien. Een magnifiek huis met veel liefde en oog voor detail opgebouwd, overal terras om te genieten van de herfstzon, zwembad…. En dan die zichten…. Rondom rond alleen maar weiland met koeien en schapen en bergen waar elke avond een prachtige zonsondergang achter verdwijnt, vlakbij de Murray river, Lake Hume en het Victoria High Country,… Een huiselijke rustperiode in een geweldig huis én de kans om deze fantastische omgeving te ontdekken. This must be heaven! En dan komen er plots ook nog twee guitige hondjes aangelopen. Lucy, de deugeniet van een Jack Russel, en Holley, de Golden Retriever die geen moment voorbij laat gaan om in het middelpunt van de belangstelling te staan.

De hondjes maken ons leven natuurlijk nog huiselijker en vooral plezanter. Ze spelen goed samen en de kleine Lucy trekt Holley meestal mee op kattekwaadtocht. Wanneer we ze mee uit wandelen nemen, zijn ze door het dolle heen en rennen, spelen en vechten ze er op los. Met zo veel grond om holen in te graven, stokken om te vangen, water om in vuil te worden en konijntjes om te achtervolgen zou elke hond content zijn natuurlijk. Alleen de koeien mochten voor hen wel opkrassen, want die vallen de honden aan als we niet opletten. ’s Morgens komt Holley met haar staart tegen de garagedeur kwispelen om ons uit ons bed te zetten. Wanneer we nog maar één voet buitenzetten om te kijken wat ze uitsteken, springt Holley alvast in de laadbak van onze auto, wachtend op actie.

En die auto waarmee we rijden staat zeker garant voor actie. We mogen de “farm car” lenen die ze hier gebruiken om het zware werk te doen. Een “Ute” heet dat hier, afgekort van “utility car” (a.k.a. een pickup truck). Een blauwe Ford Falcon van 1985 die al een en ander heeft meegemaakt. De auto heeft een bull bar, rijdt op gas, heeft geen servostuur en staat in de buurt bekend als de “Blue Baron”. Laat ons zeggen dat je er geen zotte toeren en al zeker geen plotse bochten mee moet doen. Je moet immers serieus aan het stuur sleuren om hem te laten doen wat je wilt. Wij vinden de auto echter super, en zijn blij dat we hem voor korte afstanden en de boodschappen mogen gebruiken. Eens we ’s ochtends de over-enthousiaste hondjes uit de laadbak hebben gekregen, kunnen we met de Baron immers richting Albury of de nabijgelegen dorpjes rijden. Steeds een hele belevenis en altijd veel bekijks.

Het liefst van al gaan we naar de Farmers’ Market in Albury of Wodonga. Daar kan je de heerlijkste verse producten kopen van de lokale boeren, maar niet alvorens bij het kraampje van Curly Mo’s te ontbijten met een stevige sausage roll of bacon & egg roll. Als ons buikje rond is, kunnen we beginnen aan onze koopronde. We kopen vlees bij de Willowbank farm: worstjes met rode biet en peper, of worstjes met butternut, abrikoos en bieslook zijn de toppers. Lamsvlees staat ook op de boodschappenlijst, want daar kunnen de Australiërs iets van. Het is momenteel ook het seizoen van de pompoenen, bessen, pruimen, peren, appels, courgettes, enz. Doe er nog onze eigen citroenen en kruiden uit de tuin bij, en dan zijn we meer dan content met onze lokale buit. Je kan het jou al inbeelden, we koken ons hier te pletter. Huiselijker kan het immers niet.

Maar zelfs als we genieten van huisje-tuintje-keukentje, kunnen we het niet laten om de omgeving uitvoerig te ontdekken. En hier zijn we met ons gat in de boter gevallen, want onze boerderij ligt op de grens tussen New South Wales en Victoria en dat is perfect gelegen voor uitstapjes. Het nabij gelegen Victoria High Country is immers een ongelooflijk fantastische, lekkere en mooie streek. Om die streek te ontdekken huren we een aftands autootje bij “Albury Super Cheap Car Rentals”. Een verhuurmaatschappij zoals je er geen meer vindt. De uitbater is een kerel met een nektapijt die ons aanspreekt met een plat Australisch accent. Een echt typetje met een love tattoo op zijn hand, een sigaret die bengelt aan zijn lip, maar een klein hartje en uiterst vriendelijk. Eerst wijst hij ons een auto aan met meer kilometers op de teller dan verf op de carrosserie, maar die blijkt ook wat vijzen in de wielen te hebben. Probleem. Of we handmatig kunnen rijden? But off course. Bjjgevolg krijgen we een kleine Hyundai Getz mee voor de komende dagen. Nog even alles in orde brengen in zijn bureau en we kunnen vertrekken. En dat in orde brengen hoeft alvast niet ingewikkeld te zijn. De man heeft op zijn bureau geen computer, enkel een grote papieren agenda, een telefoon en een plastiek sigarettenbakje afkomstig uit onze Hyundai. Nog even het contract van 1 pagina overlopen, nog enkele vragen en klaar is kees: ”What if we chip the windscreen? Do we have to bring it back with a full fuel tank? How many km can we drive with it?” Op alle antwoorden “Don’t care”. Ok dan, wat een strak business plan!

Maar we hebben dus ons eigenste autootje om enkele dagen Victoria High Country te ontdekken en om elke bocht blijft deze magnifieke streek verbazen. We geven onze ogen de kost en passeren het ene mooie landschap na het andere, kleine charmante dorpjes, wijngaarden, wegen omwald met bomen in verschillende tinten herfstkleuren, in de mist gehulde bergweggetjes, enz. Het kan hier niet anders dan betoveren, want we rijden hier langs de Australische Alpen die overal bovenuit rijzen, over de Kiewa Valley Highway, Mount Bogong High Plains Road en de Great Alpine Road, met een uitstap richting de Snowy Mountains en Mount Kosciusko National Park, en zo veel meer. Ook bv. de tocht langs Lake Hume verrast, een rustige rit op de Murray River Road langs spiegelglad water waar droge dode bomen boven komen piepen.

De streek heeft een oneindige lijst pareltjes die allen een bezoekje waard zijn. We kunnen over elk plekje lyrisch blijven doen, maar we dagen jullie uit om het met eigen ogen te ontdekken. Als Australië op jouw wish list staat, bezoek dan deze regio en neem naast bovengenoemde toppers ook zeker hier een kijkje: het grappige Glenrowan (“bekend” van de Ned Kelly legende), het foodie dorpje Milawa (koop er kaas!), de wijngaarden van de King Valley, Power’s Lookout, Mount Buffalo National Park, Mt Beauty, het skiresort Falls’ Creek, Bright en haar fantastische brouwerij, Yackandandah, Beechworth (eet er heerlijke fish en chips!), de wijnkelders van Rutherglen (proef bij de wijnhuizen en eet heerlijke Parker pies!), het aangrijpende Bonegilla migrant centre, en ga zo maar door.

Indien prachtige zichten en mooie trekpleisters jullie niet kunnen overtuigen, voor de foodies onder ons is deze streek al helemaal een must. Het is een regio waar zich veel (Zuid-)Europeanen gevestigd hebben, die zeker en vast hun stempel op de plek hebben gedrukt. Bijgevolg kan je hier naast jouw ogen ook jouw smaakpapillen de kost geven. Overal kan je hier immers lekker eten, smakelijke wijn en lokaal geproduceerde lekkernijen vinden. Zodra we een wijngaard passeren, rijden we met veel plezier binnen om te proeven en te kopen. Zo brengen we onder andere een bezoekje aan Brown’s Brothers, Campbells, la Cantina (Italiaanse biologische wijn geproduceerd door een oude Italiaan afkomstig uit Lucca) en Upper Murray River Estate (Walwa). Onze avonden op ons terras hebben toch een lekker glaasje wijn nodig, niet?

Je vindt hier ook nog heel wat boeren die lokale producten verwerken tot lekkernijen, zoals Milawa cheese, Gundowring ice cream, koekjes van Snow Road Produce en honing van Walkabout Apiaries. Mensen die met passie en plezier een eerlijk lokaal product produceren, daar kan je alleen maar heel veel respect voor hebben. Onze 4 daagjes rondtoeren en smullen komen spijtig genoeg tot een einde, maar niet voordat we een grommende wombat tegenkomen in levende lijve en de domste der domme kangoeroes tegen onze stilstaande auto springt.

Bij veel Australiërs staat deze streek vaak op de lijst van must see’s in eigen land, maar bij de buitenlandse toeristen staat deze omgeving echter niet zo vaak op de radar. Volledig onterecht, want het is immers een prachtige streek vol leuke ervaringen en lokale lekkernijen. Eén van onze favoriete plekken in Australië waar wij vast en zeker ons hart aan verloren hebben.

Bovendien keren wij steeds terug naar een magnifiek huis, waar we het liefst vertoeven. Zalig om gewoon te genieten van de rust op de boerderij, van rond cruisen met de Ute, van zalige zonsondergangen en heldere sterrenhemels, van met de hondjes over het wijdse domein ravotten en genieten van de frisse buitenlucht. Zelfs de lange wandeling om de post op te halen is raar maar waar elke dag een plezier. Puur genieten van de kleine dingen van elke dag en van het vrije gevoel dat die uitgestrektheid jou geeft… Daar klinken we op met een lekker glaasje lokale wijn op ons terras. Wat een leven! Moest deze prachtige streek niet zo ver zijn van familie en vrienden (en van alles anders), we zouden er misschien ook een boerderij gekocht hebben…

Maar aan alle mooie liedjes komen een einde, en de eigenaars komen terug van hun vakantie in Vietnam. En dat is eigenlijk het begin van een nieuw mooi liedje. We spenderen immers nog even tijd samen met de eigenaars, ontbijten samen op het terras, rijden tussen de koeien met de pick up, kijken toe hoe zij hier leven, genieten nog van een lekker diner en van een dag aan de Murray river met een flesje wijn en sandwichkes,… Een perfecte afsluiter van enkele onvergetelijke weken!

Maar onze trein staat te wachten. Op naar de volgende bestemming! Eerst naar Byron Bay en dan verder naar Queensland! Lees er hier meer over.

Neem hier een kijkje bij onze foto’s voor een blik op ons boerderij-leven en deze fantastische streek. U weze gewaarschuwd, er zit wel wat schattige honden spam bij :-).

This entry was posted in: Housesitten, Reizen, Verhalen
Tagged with:

by

We love exploring, writing stories, housesitting, but especially love having no plans, enjoying small things, travelling and eating. So that's how we now live.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s